Deel 3: Tom en de Kleurenrevolutie
* Synopsis
* De opening: eerste 2 alinea's
* Video van alle illustraties op een rij
* Inhoudsopgave

Synopsis
Na het kleine Meerkleurenfeest bij de Oude Vergaderplaats van de Kleurenstam, ontstaat een onmogelijk idee. Wat als er midden in Kleurendorp een Meerkleurenfeest zou ontstaan dat nooit meer ophoudt?
In de tuin van de Oude Man verrijst een bont tentenkamp. Broers en zussen sluiten zich aan. Ben noemt zijn huis lachend het Hoofdkwartier. Golden Retriever Yang promoveert tot beveiligingssysteem. En tussen het repeteren, kamperen en eindeloze brainstormen door, groeit een plan dat veel groter wordt dan iemand ooit had durven dromen.
Samen bedenken Tom en zijn vrienden Huh? Wauw!: een fantasierollenspel waarin iedereen zichzelf speelt als Kleurdorpeling – in plaats van alleen als Wijkbewoner. Langzaam ontstaat het idee om, als voorbeeld raad, andere Kleurenraden te inspireren. Op scholen. In buurthuizen. Op campings. In gezinnen. Zo ontstaat een oneindige, opbouwende revolutie. Niet door het stadhuis te bestormen, maar via het groeiende netwerk van Kleurenraden. Niet door mensen te dwingen anders te worden, maar door samen muziek te maken, te spelen en nieuwe vriendschappen te sluiten.
Terwijl de eerste stappen van de Kleurenrevolutie worden gezet,
vormt het einde van de Tom-trilogie een nieuw begin. Dan
rest er nog één vraag. Wat zit Liva toch te fluisteren over Tom?
De opening
1 Veel te snel voorbij
"Het ging eigenlijk veel te snel
voorbij," zei Liva, die het erg naar de zin had gehad. "Dit
feestje is anders nog steeds aan de gang, hoor!" riep Ben
enthousiast met zijn ogen dicht, terwijl hij al de hele nacht zat te
spelen op zijn Djembé trommel om de sfeer erin te houden. En nu was
het bijna ochtend. Met dansen was iedereen al lang gestopt. Sterker
nog, de enkele dappere Kleurdorpelingen die waren komen snuffelen op
het kleine Meerkleurenfeest bij de Oude Vergaderplaats van de wat eens de Kleurenstam was, waren al lang weer terug gegaan naar hun eigen
Kleurenwijken. Naar de Rode Wijk, de Blauwe Wijk, de Groene Wijk en
de Gele Wijk. Waar alles en iedereen samenleefde, op basis van
gekleurde uitroeptekens. Waarheden, die voor hun wijk, de
belangrijkste zijn in het leven. Wat je ook van Kleurendorp moet
weten, is dat bijna alle Wijkbewoners een bril dragen met half
gekleurd glas. Een gekleurde bril, die je – als je niet uitkijkt –
nooit meer afkrijgt. En dan telde Kleurendorp nog een vijfde deel:
het Grijze dorpscentrum. Of nou ja, stadscentrum. Want Kleurendorp
was inmiddels al lang geen dorp meer, maar een stad. Alleen hield
iedereen liever vast aan de naam Kleurendorp. Gewoon, omdat het
altijd al zo is geweest. En sommige dingen, vonden de meeste
inwoners, die verander je niet.

"Wel fijn hier, in het bos," zei
Zinnia. "Echt typisch weer iets om te zeggen voor een Groen
meisje," reageerde Liva. "Nou het is anders ook heel typisch," zei haar hartsvriendin Vonka uit de Rode Wijk tegen Liva, "dat jij
zegt dat het jammer is dat het
feestje zo snel voorbij is gegaan." De drie meiden keken elkaar aan
en moesten lachen. Tom kon ook wel gniffelen dat ze onderling konden
lachen om elkaars vooroordelen, die soms ook inderdaad ergens op
gebaseerd zijn – maar dan vaak worden overdreven. "Je mag wel
stoppen met drummen hoor, Ben," zei hij. Maar Ben wilde van geen ophouden weten. "We houden de feeststemming er nog even in
blijkbaar," zei Vonka. "Dit is de afterparty," zei Ben waarmee
hij Liva uit de Gele Feestwijk ineens dolenthousiast maakte. "DE
AFTERPARTY!" gilde ze, "natuurlijk! Daar heb ik niet aan
gedacht!" "Wat betekent dat precies?" vroeg Vonka, die het niet
leuk vond om toe te moeten geven dat ze nog niet zo goed is in
Engels, maar die toch de moed verzameld had om het te vragen. "Het
feestje na het feestje," zei Liva met een grote grijns. Tom, die
ook nog nooit van een afterparty had gehoord, viel bijna achterover
van verbazing. "Bestaat er een aparte naam voor het feestje na een
feestje?" vroeg hij vol ongeloof. "Ja, slim toch?" zei Liva,
"dan gaat het feestje nog even door, alleen dan vaak met minder
mensen". "Dan wordt het feestje vaak juist wat persoonlijker, wat
intiemer," zei Ben die onder het spelen door, ook het gesprek
volgde. "Dus dan is het feestje nog niet voorbij!"
riep Liva, die opstond en zelfs weer even begon te dansen, tot
groot genoegen van iedereen.
Hieronder vind je de video met alle illustraties (met rustige eigen pianomuziek):
Nieuwsgierig geworden? Hieronder vind je de inhoudsopgave van dit deel.
Inhoudsopgave
1 Veel te snel voorbij
2 Terug
naar huis
3 Kamperen bij Ben
4 Een oneindig
Meerkleurenfeest
5 Het Hart van Goud
6 De versterking komt
eraan!
7 Wat gaan we allemaal doen?
8 Azur bedenkt het Actie
Model
9 Een muzikale start!
10 Een spelletje voor iedereen in
Kleurendorp?!
11 De huisregels van de Kleurenraad
12 Een
fantasie rollenspel?!
13 Het Kleurendorp gedicht
14 Huh? Wauw!
15 De Huh? Wauw! Cultuur
16 Een eigen website
17 Even
rust
18 Een speech voor heel Kleurendorp?!
19 Maar HOE dan?!
20 Naar de oma van Azur
21 We zijn weer compleet!
22 Huh?
Wauw! gaat ook over JOU!
23 De brief van Ben
24 De Kleurengids
25 Een brief van de gemeente!
26 Het
gesprek met mevrouw Grijs
27 Brainstormen over de toekomst
28 De vier Huh? Wauw! Speldoelen
29 Een
tweede brief van de gemeente
30 Het Meerkleurenfestival
