Deel 3: Tom en de Kleurenrevolutie


* Synopsis
* De opening: eerste 2 alinea's
* Video van alle illustraties op een rij
* Inhoudsopgave  

Synopsis

Na het kleine Meerkleurenfeest bij de Oude Vergaderplaats van de Kleurenstam, ontstaat een onmogelijk idee. Wat als er midden in Kleurendorp een Meerkleurenfeest zou ontstaan dat nooit meer ophoudt?

In de tuin van de Oude Man verrijst een bont tentenkamp. Broers en zussen sluiten zich aan. Ben noemt zijn huis lachend het Hoofdkwartier. Golden Retriever Yang promoveert tot beveiligingssysteem. En tussen het repeteren, kamperen en eindeloze brainstormen door, groeit een plan dat veel groter wordt dan iemand ooit had durven dromen.

Samen bedenken Tom en zijn vrienden Huh? Wauw!: een fantasierollenspel waarin iedereen zichzelf speelt als Kleurdorpeling – in plaats van alleen als Wijkbewoner. Langzaam ontstaat het idee om, als voorbeeld raad, andere Kleurenraden te inspireren. Op scholen. In buurthuizen. Op campings. In gezinnen. Zo ontstaat een oneindige, opbouwende revolutie. Niet door het stadhuis te bestormen, maar via het groeiende netwerk van Kleurenraden. Niet door mensen te dwingen anders te worden, maar door samen muziek te maken, te spelen en nieuwe vriendschappen te sluiten.

Terwijl de eerste stappen van de Kleurenrevolutie worden gezet, vormt het einde van de Tom-trilogie een nieuw begin. Dan rest er nog één vraag. Wat zit Liva toch te fluisteren over Tom?

De opening

1 Veel te snel voorbij

"Het ging eigenlijk veel te snel voorbij," zei Liva, die het erg naar de zin had gehad. "Dit feestje is anders nog steeds aan de gang, hoor!" riep Ben enthousiast met zijn ogen dicht, terwijl hij al de hele nacht zat te spelen op zijn Djembé trommel om de sfeer erin te houden. En nu was het bijna ochtend. Met dansen was iedereen al lang gestopt. Sterker nog, de enkele dappere Kleurdorpelingen die waren komen snuffelen op het kleine Meerkleurenfeest bij de Oude Vergaderplaats van de wat eens de Kleurenstam was, waren al lang weer terug gegaan naar hun eigen Kleurenwijken. Naar de Rode Wijk, de Blauwe Wijk, de Groene Wijk en de Gele Wijk. Waar alles en iedereen samenleefde, op basis van gekleurde uitroeptekens. Waarheden, die voor hun wijk, de belangrijkste zijn in het leven. Wat je ook van Kleurendorp moet weten, is dat bijna alle Wijkbewoners een bril dragen met half gekleurd glas. Een gekleurde bril, die je – als je niet uitkijkt – nooit meer afkrijgt. En dan telde Kleurendorp nog een vijfde deel: het Grijze dorpscentrum. Of nou ja, stadscentrum. Want Kleurendorp was inmiddels al lang geen dorp meer, maar een stad. Alleen hield iedereen liever vast aan de naam Kleurendorp. Gewoon, omdat het altijd al zo is geweest. En sommige dingen, vonden de meeste inwoners, die verander je niet.
   

"Wel fijn hier, in het bos," zei Zinnia. "Echt typisch weer iets om te zeggen voor een Groen meisje," reageerde Liva. "Nou het is anders ook heel typisch," zei haar hartsvriendin Vonka uit de Rode Wijk tegen Liva, "dat jij zegt dat het jammer is dat het feestje zo snel voorbij is gegaan." De drie meiden keken elkaar aan en moesten lachen. Tom kon ook wel gniffelen dat ze onderling konden lachen om elkaars vooroordelen, die soms ook inderdaad ergens op gebaseerd zijn – maar dan vaak worden overdreven. "Je mag wel stoppen met drummen hoor, Ben," zei hij. Maar Ben wilde van geen ophouden weten. "We houden de feeststemming er nog even in blijkbaar," zei Vonka. "Dit is de afterparty," zei Ben waarmee hij Liva uit de Gele Feestwijk ineens dolenthousiast maakte. "DE AFTERPARTY!" gilde ze, "natuurlijk! Daar heb ik niet aan gedacht!" "Wat betekent dat precies?" vroeg Vonka, die het niet leuk vond om toe te moeten geven dat ze nog niet zo goed is in Engels, maar die toch de moed verzameld had om het te vragen. "Het feestje na het feestje," zei Liva met een grote grijns. Tom, die ook nog nooit van een afterparty had gehoord, viel bijna achterover van verbazing. "Bestaat er een aparte naam voor het feestje na een feestje?" vroeg hij vol ongeloof. "Ja, slim toch?" zei Liva, "dan gaat het feestje nog even door, alleen dan vaak met minder mensen". "Dan wordt het feestje vaak juist wat persoonlijker, wat intiemer," zei Ben die onder het spelen door, ook het gesprek volgde. "Dus dan is het feestje nog niet voorbij!" riep Liva, die opstond en zelfs weer even begon te dansen, tot groot genoegen van iedereen.
    

Hieronder vind je de video met alle illustraties (met rustige eigen pianomuziek):

Nieuwsgierig geworden? Hieronder vind je de inhoudsopgave van dit deel.

Inhoudsopgave

1 Veel te snel voorbij
2 Terug naar huis
3 Kamperen bij Ben
4 Een oneindig Meerkleurenfeest
5 Het Hart van Goud
6 De versterking komt eraan!
7 Wat gaan we allemaal doen?
8 Azur bedenkt het Actie Model
9 Een muzikale start!
10 Een spelletje voor iedereen in Kleurendorp?!
11 De huisregels van de Kleurenraad
12 Een fantasie rollenspel?!
13 Het Kleurendorp gedicht
14 Huh? Wauw!
15 De Huh? Wauw! Cultuur
16 Een eigen website
17 Even rust
18 Een speech voor heel Kleurendorp?!
19 Maar HOE dan?!
20 Naar de oma van Azur
21 We zijn weer compleet!
22 Huh? Wauw! gaat ook over JOU!
23 De brief van Ben
24 De Kleurengids
25 Een brief van de gemeente!
26 Het gesprek met mevrouw Grijs
27 Brainstormen over de toekomst
28 De vier Huh? Wauw! Speldoelen
29 Een tweede brief van de gemeente
30 Het Meerkleurenfestival