Het Bloemmodel

Afgeleid tijdens wiskundeles, tekent Tom zomaar een vraagteken in zijn wiskundeschrift. Het duurt niet lang, voordat dit hem op een idee brengt. Omdat hij in een wereld is beland die bestaat uit vier Kleurenwijken met eigen gekleurde uitroeptekens - die voortkomen uit hetzelfde vraagteken - tekent hij 's avonds dit model:

Tom ziet het vraagteken als de symbolische bron, van waaruit ieders zoektocht naar het juiste antwoord ooit begon. Er werd in Kleurendorp namelijk ooit één vraag gesteld aan iedereen: 'Wat is het belangrijkste voor héél Kleurendorp?' Op basis daarvan, ontstonden uiteindelijk vier Kleurenwijken: De Rode Wijk, de Blauwe Wijk, de Groene Wijk en de Gele Wijk. En iedereen ziet nu zijn of haar eigen uitroepteken, als het enige ware.

Wat Tom nu denkt, is dat geen één uitroepteken het volledige plaatje - en zo de volledige waarheid bezit. Maar dat ze allen hun waarde hebben en nodig zijn, om het geheel te kleuren. Het geheel is kortom niet hetzelfde, zonder één der delen. En we hebben elkaar nodig, om samen alles te kunnen begrijpen - als dat al mogelijk is.

Tom bedenkt zich, dat het ideaal zou zijn, als iedereen weer zou terugkeren naar de bron. Ieder met de eigen kennis, wijsheden en ervaringen. Om in een feestelijke sfeer, met elkaar uit te wisselen. Om zo van elkaar te leren in het centrum, symbolisch gezien tijdens een feestje met eten en muziek, waarbij we dansen rondom het kampvuur.

De beweging (in gedachten) om allemaal terug te keren met de eigen uitroeptekens naar de bron, brengt Tom op zijn tekening om te beginnen in beeld, door pijlen terug te tekenen vanuit alle hokjes met gekleurde uitroeptekens naar het centrale vraagteken: de bron. Daar zet hij nu echter óók nog een groot uitroepteken achter. Zo ontstaat het symbool ?! en dat ziet hij vervolgens als het symbool van de eeuwige verbazing.

Maar dan komt de Oude Man in beeld: Ben. De kluizenaar en uitvinder, die al 20 jaar bezig is om een Meerkleurenbril te ontwerpen voor alle Kleurdorpelingen. Ik Kleurendorp, loopt iedereen namelijk rond met een bril met halfgekleurde glazen (van hun eigen kleur uiteraard), of lenzen. Het probleem is echter, dat je bril na verloop van tijd aan je gezicht vastplakken en dat als je niet uitkijkt, je je gekleurde lenzen nooit meer uitkrijgt. Daarom werkt Ben aan een bril met heldere glazen, op scherpte, met een montuur van verschillende kleuren.

Maar wat Ben ook heeft bezig gehouden, is precies dezelfde symbolische redenering van Tom. Dat de vier uitroeptekens, gekleurde antwoorden zijn op hetzelfde, centrale vraagteken. Alleen weet Ben, dat zelfs iedere Kleurenwijk - aan het einde van de tramlijn - zelf ook weer is gescheiden. In en lichte en een donkere variant van de kleur, dus bijvoorbeeld lichtrood en donkerrood (meer extreem).

Met dit in zijn achterhoofd, ontwierp de oude uitvinder een model, waarbij hij de kleuren verving voor de letters A tot en met D. Daarnaast voegde hij de nummers 1 en 2 toe: 1 voor de lichte variant van de kleur, en 2 voor de donkere. Zijn uitvoeriger tekening ziet er daarom zo uit:

Als Tom dit onder ogen krijgt, duurt het niet lang voordat hij beseft wat dit betekent. De - in zijn ogen - gewenste gezamenlijke ommekeer van alle uitroeptekens terug naar de bron, komt neer op een grote pijl rondom alle vier de uitgegroeide antwoorden. Hij begint - en eindigt weer - in het centrum: 

In Deel 1: Tom en het Kleurendorp en de Oude Man, heeft Tom aan het einde van het boek een reis afgelegd, waarbij hij met vragen begon vanuit het centrum en daar weer eindigt op een feestje, met vrienden uit alle vier de Kleurenwijken - waarmee hij de beweging uit zijn eigen Bloemmodel heeft gemaakt. Een beweging die eindigt met een feestje in de tuin van Ben als het symbolische centrum. Met de uitwisseling van persoonlijke kennis, wijsheden en ervaringen tussen de hoofdpersonen van alle vier de Kleuren. Een idealistische toekomstbeweging die een kinderlijk eenvoudige symbolische verbeelding heeft gekregen:

een simpele bloem!

Je zou dit abstracte model vervolgens zelf op verschillende manieren kunnen interpreteren, als je kijkt naar onze eigen werkelijkheid ;)

Het Bloemmodel wordt gepresenteerd in Deel 1 van de Kleurendorp-trilogie